blackbull's place

About

Absolutnie wyrwany z kontekstu cytat z angielskiej piosenki, dzięki któremu wyglądam na zmysłowego, fajnego faceta z tajemnicą.

Accounts

Newer posts are loading.

You are at the newest post.
Click here to check if anything new just came in.

May 19 2012

Reposted from

dreckschippe

#
React

Pa Parara

Góniczo hutnicza orkiestra dęta robi mi pa parara.
Biegnę w dół ulicy, nabierając ekscytującej jak na moje warunki fizyczne prędkości.
I jestem. Patrzę na rustykalne, zielone drzwi i tę złotą wajchę, którą się puka. Nigdy nie znałem dokładnego określenia na to ustrojstwo.
Wiem, że lubi vintage, więc ubrałem się w najbardziej przedpotopowe, a jednocześnie hipsterskie ciuchy, jakie udało mi się wygrzebać z garderoby. Ten sam głos, który szepce anorektyczkom, że są grube, podpowiada mi, że wyglądam jak idiota.
Nie przejmuję się tym i dzwonię.
A raczej staram się zadzwonić. Ręka zatrzymuje się centymetr przed przyciskiem.
Czy nie lepiej zapukać?
Tak, to będzie znacznie oryginalniejsze. Z dzwonka skorzystać może byle listonosz czy mleczarz. Pukają jedynie wyjątkowe osoby. A ja tak bardzo chcę być wyjątkowy.
Chwytam więc za wajchę, i już mam uderzyć nią w drzwi, kiedy do serca wkrada mi się wątpliwość. A jeśli to jest tylko ozdoba i uszkodzę nią drewno? Albo pukanie okaże się natarczywe, przypominające wizytę policji?
Powinienem użyć swych dłoni?
Wtedy istnieje niebezpieczeństwo, że zapukam zbyt słabo i nikt mnie nie usłyszy. Lub, co gorsza, zbyt mocno, o czego konsekwencjach nie chcę nawet myśleć.
Boże, kiedy zwykłe wchodzenie do domu zaczęło mi sprawiać tyle problemów?
Postanawiam podjąć to ryzyko. Zanim jednak wykonam jakikolwiek ruch, sprawdzam jeszcze raz, czy spodnie są wpuszczone w buty, mam zapięty rozporek, koszula na mnie odpowiednio leży i zapach z mych ust przypomina malinową mambę.
Podobnie jak dziesięć poprzednich razy, wszystko jest na swoim miejscu.
Wreszcie się decyduję. Zaciskam dłoń w pięść i wykonuję niepewny zamach w kierunku drzwi, jakbym pukał po raz pierwszy w życiu.
Ręka nie napotyka żadnego oporu. Drzwi zostały otwarte.
Patrzę na Nią i w jakiś sposób wiem, że stała pod nimi od samego początku.